Zolang je blijft denken is er niks aan de hand!
Alle berichten
Over Herfst & Soep
2 oktober 2026
De herfst kwam eraan. De tweede herfst zonder de man. Twee jaar geleden om deze tijd verhuisden we pa naar Franeker, realiseerde de vrouw zich terwijl ze het gras maaide. En in diezelfde periode ging het met de man niet al te best. Hoewel, bedacht ze, hij toen nog wel
Onderweg naar ergens
24 september 2026
De piano van haar moeder draafde er op vier dunne pootjes achteraan. Hij boog. Zij boog terug. Toen holde hij verder.
Walter kwam voorbij met een Fernandesbrood onder zijn arm, ze herkende de gele zak.
Over Wespen en Vallende Blaadjes
18 september 2026
Naast haar zat een echtpaar waarvan de man gehypnotiseerd naar het mobieltje in zijn hand staarde.
‘Die verslaving van jou begint zorgwekkend te worden,’ zei de vrouw.
Een Prachtige Dood
8 september 2026
‘Ik lig er ondertussen echt wakker van, weet je dat?’ zei ze weleens bij het wakker worden. ‘Ik heb zulke gruwelijke dromen – ik zie er meer en meer tegenop om naar bed te gaan.’ Hij knikte begrijpend als ze dat zei. ‘Arme lieverd. Je mag me altijd wakker maken
Over Mannen en Maaien
4 september 2026
De vrouw zat aan tafel en staarde wat voor zich uit. ‘Niet telkens meer over mij schrijven,’ had de man gezegd. ‘Houd eens op met die gesprekken, ga eens over andere dingen schrijven. Over je leven, je werk, schrijf fictie of over de gebeurtenissen in de wereld, maar niet steeds
Over Slagroom & Fietssleutels
22 augustus 2026
‘Ik ben erg benieuwd,’ zei de man, ‘waar je deze keer over gaat schrijven. Ik hoop alleen dat het niet wéér over mij gaat.’ De vrouw keek hem aan. ‘Ik vind, en dat meen ik serieus, dat je nu weer eens over andere dingen moet gaan schrijven. Schrijf over je
Ssssst
16 augustus 2026
– Walter? – Ssst. – Waar zit je? – Dat zeg ik niet. – Waarom niet? – Omdat het niet belangrijk is. – Voor mij wel. – Voor mij niet. – Zit je onder het bed? – Misschien. – Achter het gordijn? – Misschien. – In de kast? – Daar
De Verduistering
13 augustus 2026
De zonsverduistering zou rond kwart over zeven beginnen en mijn vrouw wilde per se naar de zeedijk. ‘Dit wordt zo bijzonder,’ zei ze vanmiddag enthousiast. ‘Weet je dat de volgende zonsverduistering pas over 55 jaar is? Dan zijn we er waarschijnlijk niet meer.’ Dat zou allemaal best maar eerlijk gezegd
Over Gemis & Gras
7 augustus 2026
‘Wat,’ zei de man op een doordeweekse zonnige zomermiddag, ‘mis je nu het meest? Je bent nu meer dan een jaar weduwe, jou kennende zal je ongetwijfeld de balans opgemaakt hebben.’ De vrouw dacht na. Sinds hij weg was, was haar leven ontegenzeggelijk anders, maar wat miste ze nu precies?
Over Kalk & Tijd
24 juli 2026
‘Ziezo,’ zei de man. ‘Ik stel voor dat je nu ophoudt met tellen. Het eerste jaar zit erop. Het is mooi geweest. Je kunt onmogelijk de rest van je leven blijven turven. Dat zou idioot zijn.’ De vrouw glimlachte. ‘Ik ga het proberen.’ Ze zat op het gietijzeren bankje naast
Over het eerste jaar en lavatera’s
11 juli 2026
Een jaar. Een heel jaar. Zolang was de man nu weg. ‘Vandaag precies een jaar geleden, om half vijf, liet ik je gaan,’ zei de vrouw. ‘Hand in hand lagen we op het bed, ik gaf je kusjes in je nek, ik bedankte je voor die 27 geweldige jaren. Je
Over Noodweer en Pizza’s
26 juni 2026
‘Een volgende keer als je het gras maait, moet je dat niet in de brandende zon doen, dat is slecht voor het gras,’ zei de man.
Over Koffie & Kikkers
12 juni 2026
Elf maanden en twee dagen. Zolang was het al dat de man weg was. ‘Zeker in deze periode ga ik steeds weer onze laatste dagen van vorig jaar na,’ zei de vrouw tegen de man. ‘Ik maakte heel bewust foto’s van alles wat we deden, weet je nog? Ik wist
Over Schoenen en Hommels
29 mei 2026
Tien maanden en twintig dagen. Zolang was de man nu al weg. ‘Het is bijna een jaar,’ zei de vrouw terwijl ze de was buiten ophing. ‘Ik kan me gewoon niet indenken dat ik je een jaar geleden om deze tijd nog had. Dat we naar de boot gingen om
Even gelukkig
8 mei 2026
Uit de keuken kwam de geur van knoflook en gebakken ui. Mijn moeder stond in een dunne jurk zonder mouwen bij het aanrecht en stapelde gebruikte pannen op elkaar. Buiten hoorde je de maaimachine. Dat geluid hield nooit op in die tijd, het was alsof het gras daar sneller groeide