Zolang je blijft denken is er niks aan de hand!
Alle berichten

Veertien dagen en meer
‘Tofu met een gestoomde wortel. Tempeh met hummus. Een of andere vage linzenschotel. Goeie God. Het is eigenlijk een wonder dat ik niet eerder de pijp uitging.’

Over overhemden en gisteren
Zes maanden. Zesentwintig weken en twee dagen. Zo lang was het nu dat de man er niet meer was. De vrouw had hem achtergelaten in

Tik Tak
Op het moment dat ze haar ogen opendeed en dacht dat ze wakker was, realiseerde ze zich dat ze dieper sliep dan ze ooit geslapen

Dat was genoeg
‘Het was een raar jaar,’ zei de vrouw.
‘In welke zin?’ vroeg de man.
‘Wat denk je zelf?’ zei ze. ‘Misschien omdat je…’ Hier zweeg ze. Ze had geen zin om te zeggen: ‘Misschien omdat je overleed’, dat klonk verschrikkelijk. ‘Omdat er zoveel veranderde,’ zei ze daarom. ‘Ik had werkelijk geen idee dat het dit jaar zou gebeuren. Jij wel?’
‘Ik wel,’ zei de man.

Dat Denk Je Maar
Hij las het, lachte zacht, schudde zijn hoofd en streek een pluk haar achter haar oor. Zo bleven ze even zitten, totdat zijn telefoon ging en hij geërgerd zuchtte. ‘Werk, vriendinnetje,’ hoorde ze hem zeggen. Hij had een prachtige stem – warm en donker, het soort stem waar je uren naar kon luisteren.

De scheve boom
Twintig weken en twee dagen. Vier maanden en negentien dagen. Zolang was het nu al dat de man er niet meer was. ‘De afgelopen maanden

Ik hoor je
Honderdnegenentwintig dagen. Achttien weken en drie dagen. Zo lang was de man nu al weg. ‘Ben je de dagen aan het turven, hoe zit dat?’

De andere kant van leven
Zestien weken en twee dagen. Honderdveertien dagen. Zoveel dagen was de man nu al weg. ‘Ik begrijp werkelijk niet,’ verzuchtte de vrouw, ‘dat het al

Al Honderd Dagen
Honderd dagen. Honderd. Zolang was het nu al dat de man weg was. ‘Het voelt niet als honderd dagen,’ zei de vrouw tegen de man.

Ik blijf luisteren
Twaalf weken en twee dagen. Zolang was de man nu al weg. ‘Al 86 dagen,’ zei ze, en de man grinnikte. ‘Dat schiet al aardig

De Overbodigheid
Op de kade bij Het Brouwdok overviel haar die grijze namiddag in september opeens het gevoel van totale overbodigheid de touwen van de schepen fluisterden

Tot morgen
Tien weken en twee dagen. Zolang was het nu al dat de man overleden was. De vrouw zat aan tafel. Ze luisterde naar de wind

De Melkwegdans
Toen ze die dag op het strand stond en naar de vlieger keek die hoog in de lucht hing zag ze dat niemand het touw

Nog heel veel dagen
Acht weken en twee dagen geleden. Zo lang was het nu al dat de man weg was. Ik vind dat het veel te snel gaat,

Ga Leven
Het was nu zes weken en drie dagen dat de man er niet meer was. Zes weken en drie dagen. Ze had hem weleens eerder
Archieven
Categorieën
- 01 – KORTE VERHALEN
- Broer
- Dagboek
- Dagelijkse Dingen
- De Doordouwers
- Denkbeeldig Gesprek
- Dochter
- Een Familieroman
- Films & Series
- Gedichten
- Gepubliceerd
- Gesprekken
- Graaiers
- Het Verhaal van Julia
- Humor
- Hypochondrie
- Kantoorperikelen
- Koningshuis
- Liedje van de Week
- Open Brief
- Ouders
- Politiek
- Rondom Harlingen
- Sprookjes
- Taal
- VZTZ
- WE 300
- Willekeurige Herinneringen
