Leo en ChaCha

De prijs van liefde

Lief dagboek,
De afgelopen jaren heb ik hier veel verteld. Over mijn leven, over grote en kleine gebeurtenissen, maar er bleef genoeg over dat ik niet vertelde. Ik heb bijvoorbeeld niet verteld hoe het met man ging. Niet echt. Ik heb niet verteld dat hij in de afgelopen jaren twee lichte tia’s kreeg. Dat er vervolgens epilepsie bij kwam en er toen ook nog eens Alzheimer. Altijd was daar de genadeloze wetenschap dat het langzaam mistig in zijn hoofd zou worden. Zijn ooit zo scherpe geest zou stukje bij beetje verdwijnen en hij wist het. Dat was misschien nog wel het wreedste van alles: dat hij het wist, zich haarscherp bewust was van wat hem werd afgenomen.

Mijn slimme, stoere, trotse man zag het vanuit de verte aankomen, en hij had er geen zin in. ‘Wat er ook gebeurt,’ zei hij al sinds het begin van ons samenzijn, ‘ik drink die gifbeker niet leeg. No way. Ik wil zelf bepalen wanneer het klaar is.’

En zo is dat ook gegaan. Afgelopen dinsdag is hij in alle rust gegaan, op de manier zoals hij wilde. Trots. Duidelijk. Zonder gedoe. Dat ik erbij mocht zijn – zijn hand mocht vasthouden terwijl hij ging – dat is een van de grootste geschenken die ik in mijn leven kreeg en dan ook nog op mijn verjaardag. Leven en dood lagen hand in hand op bed, tot in lengte der dagen met elkaar verbonden.

Alles voelt nu even onwerkelijk en de stilte in huis is oorverdovend. Man zal nooit meer sudoku’s maken in zijn favoriete stoel in de hoek van de kamer. We zullen geen gesprekken meer hebben over van alles en nog wat. Ik kan hem nooit meer in de maling nemen. We gaan nooit meer een kopje koffie drinken bij het planetariumcafé in Franeker of bij de boot. Hij zal nooit meer vol afgrijzen zijn hoofd schudden als ik gestoomde broccoli met tofu op tafel zet. Het enige dat ik nu nog heb is een hoofd vol prachtige herinneringen.

Hoe het nu verder moet, dagboek? Geen idee. Ik neem het per dag, per uur, per minuut. Ik heb een leeg huis vol liefde, want man is overal. In de ruimte om me heen, in mijn adem, in mijn herinneringen. Dus ik glimlach en ben dankbaar. Voor zijn hand in de mijne. Voor zijn kopje thee op bed dat ik elke ochtend van hem kreeg. Voor zijn zorgzaamheid. Voor het feit dat hij bleef, altijd weer. Voor de stoelverwarming die hij in de winter ’s ochtends alvast voor me aanzette. Voor mijn fietsband, die hij altijd oppompte. Voor hoe hij altijd op me lette. Voor die keren dat ik hem ’s nachts wakker maakte omdat ik krankzinnig gedroomd had. Voor het dekentje dat hij over me heen legde als ik op de bank in slaap viel. Voor zijn eindeloze, onpeilbaar diepe, onmetelijke en onvoorwaardelijke liefde.

Dank je wel liefste man, dank je wel voor alles. Wat een rijkdom dat jij in mijn leven bent gekomen en er altijd voor me was, ook al doet het nu immens pijn om afscheid van je te nemen. De keerzijde van liefde is nou eenmaal verdriet; als dat de prijs is die we moeten betalen om te mogen liefhebben, betaal ik hem graag.
Tot ooit.

32 reacties

  3. Blij dat ik je gekend heb lieve Leo, je was een geweldig persoon. Een lieve warme man altijd geïnteresseerd en bereid te helpen, ook voor onze meiden. We gaan je missen. Heel veel sterkte Lilian, Yaël en familie ❤️

    • Je woorden spreken boekdelen, mogen de mooie herinneringen je door het gemis van je man Leo heen helpen, sterkte voor nu en de komende tijd voor jou en ieder die hem lief had 💖

  5. Sterkte nichtje. Leo was inderdaad jouw rots in de branding jullie liefde onmetelijk ,
    Leo blijft voor eeuwig in je gedachten . Knuffel

  7. Lieve Lilian,
    Wat een prachtig en intens afscheid. Jouw woorden ademen zoveel liefde, moed en dankbaarheid.
    Ik wens je rust in het gemis en troost in de herinneringen. Zijn liefde blijft, overal om je heen.
    Liefs, Lydia

  9. Lieve Lilian, wat een prachtig stukje. En ja Leo was die lieve, attente man. Wat een gemis.
    Als je ooit een arm of een oor nodig hebt de komende tijd dan ben ik er voor je.

    Liefs Els

  11. lieve Lilian,
    wat een gemis! ik weet nog dat hij je elke keer naar Amsterdam bracht toen we bij de persgroep werkten, zo lief!
    heel veel sterkte meid ❤️

  12. Lieve Lilian
    Wat een schok, Leo is een jaar lang mijn mentor geweest, in dat jaar heeft hij mij zoveel geleerd waar ik de rest van mijn leven zoveel aan gehad heb. Uren hebben we zitten praten zowel privé als zakelijk.
    Leo was een unieke man met uitzonderlijke menselijke eigenschappen.
    Het zal je moeilijk vallen, maar heel veel sterkte.

  13. Ach wat een ontzettend droevig bericht. Ik wens je de kracht om het verlies te dragen. Het zal moeilijk zijn, maar de moeilijkste tijd was misschien wel de aanloop naar dit heftige moment. Heel veel sterkte.

  15. Heel veel kracht en sterkte toegewenst voor de komende tijd.
    Mijn man is 2,5 jaar geleden overleden en de uitdrukking “oorverdovend stil” klinkt mij zo bekend in de oren, zelfs nu nog.

    • lieve Lil,
      Wat ben ik blij dat ik Leo nog ontmoet heb toen ik laatst in Nederland was. Het was een fijne avond en wij…(ook Leo) hebben enorm genoten.
      Lieve nicht….heel veel sterkte toegewenst….

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *
Recente berichten
Archieven
Categorieën

Leuke Links

Muziek van dochter
Zoë Zalcman

Website laten maken?

Wil je een website laten maken, maar weet je niet waar je moet beginnen? Mango deSign helpt je aan een site waar je écht blij van wordt!

De Rebelse Huisvrouw