Zolang je blijft denken is er niks aan de hand!
De vrouw zat aan tafel en staarde wat voor zich uit. ‘Niet telkens meer over mij schrijven,’ had de man gezegd. ‘Houd eens op met
‘Ik ben erg benieuwd,’ zei de man, ‘waar je deze keer over gaat schrijven. Ik hoop alleen dat het niet wéér over mij gaat.’ De
‘Wat,’ zei de man op een doordeweekse zonnige zomermiddag, ‘mis je nu het meest? Je bent nu meer dan een jaar weduwe, jou kennende zal
‘Ziezo,’ zei de man. ‘Ik stel voor dat je nu ophoudt met tellen. Het eerste jaar zit erop. Het is mooi geweest. Je kunt onmogelijk
Een jaar. Een heel jaar. Zolang was de man nu weg. ‘Vandaag precies een jaar geleden, om half vijf, liet ik je gaan,’ zei de
‘Een volgende keer als je het gras maait, moet je dat niet in de brandende zon doen, dat is slecht voor het gras,’ zei de man.
Negen maanden en tweeëntwintig dagen. ‘Nog even dan is het echt een jaar,’ zei de vrouw. ‘Waarom klink je zo somber?’ zei de man. ‘Je
Negen maanden en zeven dagen. Zolang was de man nu al weg. Genoeg tijd om iets nieuws op de wereld te zetten, dacht de vrouw.
Acht maanden en vijfentwintig dagen. Zolang was de man nu al weg. ‘Ik zou er ondertussen gewend aan moeten zijn,’ zei de vrouw, ‘maar toch
Sommige gesprekjes zijn trouwens ook wel eens wat irritant, zoals dat van net:
‘Wat heb je eigenlijk met kerstmis gegeten kind? Dat heb je nog niet verteld.’
‘Hoi mam.’ ‘Hee kindje. Wat fijn je stem nog even te horen. Lig je nog niet in bed?’ ‘Nee, ik ga zo. Wist je dat
‘Dag mam, met mij.’ ‘Hee lieverd. Fijn om je stem te horen. Hoe is het met je?’ ‘Nou, op dit moment ben ik een beetje