Zolang je blijft denken is er niks aan de hand!
De piano van haar moeder draafde er op vier dunne pootjes achteraan. Hij boog. Zij boog terug. Toen holde hij verder.
Walter kwam voorbij met een Fernandesbrood onder zijn arm, ze herkende de gele zak.
‘Ik lig er ondertussen echt wakker van, weet je dat?’ zei ze weleens bij het wakker worden. ‘Ik heb zulke gruwelijke dromen – ik zie
De vrouw zat aan tafel en staarde wat voor zich uit. ‘Niet telkens meer over mij schrijven,’ had de man gezegd. ‘Houd eens op met
De zonsverduistering zou rond kwart over zeven beginnen en mijn vrouw wilde per se naar de zeedijk. ‘Dit wordt zo bijzonder,’ zei ze vanmiddag enthousiast.
Internet lag eruit. Zomaar. Opeens. Niemand wist hoe het kon, maar het belangrijkste was: niemand wist hoe lang het nog zou duren. De eerste dag
Hij merkte het eerst aan de kleine dingen. Dat zijn beker nog warm was, maar hij zich niet herinnerde wanneer hij had gedronken. Dat er
Op het moment dat ze haar ogen opendeed en dacht dat ze wakker was, realiseerde ze zich dat ze dieper sliep dan ze ooit geslapen
Arthur stapte uit de tram en sleepte zich langzaam naar huis. Bij elke stap die hij zette, begon hij langzamer te lopen, en hij realiseerde
‘Waar denk je aan?’, vroeg de man toen hij de vrouw die mooie zondagmiddag in de herfst naar de muur zag staren. ‘Aan de Allegorie
‘Ik ga bij je weg’ had ze enkele weken geleden gezegd. Ze hadden die middag in het stadje gewinkeld en hij stelde voor om bij
Dag lief dagboek! Terwijl ik dit schrijf is het woensdagavond en is er eerder vandaag uitgelekt dat het Kabinet informatie m.b.t. de toeslagenaffaire doelbewust achter
Eindelijk was het zover: hij liep arm in arm met haar over de Noorderhaven en hij had het gevoel – ja, eigenlijk wist hij het