Zolang je blijft denken is er niks aan de hand!
07.10 uur. Werd wakker en dacht direct aan een album van Supertramp dat ik vroeger grijs draaide: Crisis? What Crisis? Vond het toen op de
Het Weekend Terschelling – kort verhaal ‘Kom,’ zei Conny toen we die avond het Heartbreak Hotel op Terschelling verlieten. We hadden net een paar glaasjes
Zojuist werd ik wakker met een onbehaaglijk gevoel. Ik sloop het bed uit en zit nu in de stoel bij het raam terwijl ik naar
Zaterdag 14 april ‘Naar wie zwaai je in Hemelsnaam?’ vroeg mijn vrouw zojuist toen we over de Noorderhaven reden. Verwonderd keek ik haar aan. ‘Hoe
‘Arthur!!!’ krijste ze. ‘Arthur! Je bent het kerstbrood vergeten! Sukkel! Ik had nog zo gezegd het kerstbrood niet te vergeten en wat vergeet je? Natuurlijk
Lief dagboek, De afgelopen tijd heb ik je schandelijk verwaarloosd, ik weet het. Dat komt door het volgende: ik ben de laatste tijd dag en
‘Je moet je niet zo druk maken’, zei m’n vrouw. ‘Deze fase gaat over, heus. Jaloezie hoort erbij. Dacht je werkelijk dat alleen volwassenen jaloers
Ik hoor stemmen, zei de man aan de ontbijttafel. Stemmen? zei de vrouw. Ze keek ongerust. Ja, stemmen, herhaalde de man. Ik wilde het eerst
Het was een mooie vooravond ergens in de lente toen Deborah naar Mark keek die haar, zonder haar te zien, met een vreemde glimlach voorbij
‘Mijn liefste echtgenoot’, schreef Agnes op een koude regenachtige avond in haar dagboek. ‘Ja, ik weet dat ik je niet meer ‘mijn echtgenoot’ mag noemen,
Met al zijn kracht duwde hij haar tegen de muur. ‘Takkewijf!’ hoorde ze hem schreeuwen. Haar rug raakte het beton met een doffe plof en
‘Wat ik zo erg vind’ zei de oude dame, ‘is dat ik haar geloofde. Alles slikte ik als zoete koek. Ik snap nu nog niet