Zolang je blijft denken is er niks aan de hand!
Het Stofnest
Stilzwijgend liepen ze over de Voorstraat, de man en de vrouw. Ze keken beiden stuurs voor zich uit en dat was jammer want het was
Stilzwijgend liepen ze over de Voorstraat, de man en de vrouw. Ze keken beiden stuurs voor zich uit en dat was jammer want het was
‘Ik ga bij je weg’, had ze enkele weken geleden gezegd. ‘Ik zie het niet meer zitten. Ergens onderweg is mijn gevoel voor jou verdwenen.’
‘En?’ vroeg de man. ‘Hoe staan de zaken ervoor? Wil het een beetje lukken?’ Achteloos rolde hij zijn pen heen en weer over zijn bureau
Kermend lag hij in een vreemde, groteske houding onderaan de trap. Hij probeerde zijn hoofd een kwartslag te draaien maar het lukte niet. ‘Ik moet
Ze pakte de telefoon wel 100 maal per dag op om hem dan weer gauw neer te leggen. Wel 100x per dag voerde ze in
Zoals ze daar zat, in de stoel bij het raam, leek ze ogenschijnlijk een rustig en tevreden mens. Niemand zou vermoeden dat het van binnen
Het was stil die middag in café De Beerput. Aan een tafeltje verderop in een hoekje zat slechts één man die lodderig voor zich uit
Hij verheugde zich op haar gezicht wanneer ze het pakje open zou maken. Vanavond zou hij het haar geven. Het pakje lag thuis, veilig opgeborgen
Dokter Victor Le Noble zuchtte en wierp een steelse blik op de klok. Hij zette zijn bril af en wreef vermoeid over zijn ogen. Daarna
‘Hoe ben ik hier in godsnaam terecht gekomen?’, vroeg de oude man zich wanhopig af. Hij had geen idee. Hij realiseerde zich dat hij geen
‘Dankzij jou ben ik mijn vriendin kwijt’, schreeuwde ze naar haar moeder. ‘Dankzij jouw gewroet en geraaskal ben ik haar kwijt.’ De moeder keek verbaasd.
Toen ze die avond in haar slaapkamer kwam en haar nachtkastje bekeek wist ze genoeg. Haar Labello lag in het laatje en ook de handcrème
